துஃகதௌர்மநஸ்யாங்கமேஜயத்வஶ்வாஸப்ரஶ்வாஸா விக்ஷேபஸஹபுவஃ
துயரம், மனவருத்தம், உடல் நடுக்கம், சுவாசம் சீர்கெடுதல் ஆகியவை கவலையுடன் சேர்ந்து வருகின்றன.
தத்ப்ரதிஷேதார்தம் ஏகதத்த்வாப்யாஸஃ
இவை நீங்க ஒரே ஒரு உண்மையை பயிற்சி செய்வது வேண்டும்.
மைத்ரீகருணாமுதிதோபேக்ஷணாம்ஸுகதுஃகபுண்யாபுண்யவிஷயாணாம் பாவநாதஶ்சித்தப்ரஸாதநம்
மகிழ்ச்சி, துயரம், நன்மை, தீமை ஆகியவற்றில் உள்ளவர்களுக்கு நட்பு, கருணை, மகிழ்ச்சி, சமநிலை ஆகியவற்றை வளர்த்தால் மனம் தெளிவாகும்.
ப்ரச்சர்தநவிதாரணாப்யாம் வா ப்ராணஸ்ய
அல்லது, மூச்சை வெளியே விடுவதும், தடுத்து வைத்திருப்பதும் மூலமாகவும்.
விஷயவதீ வா ப்ரவ்ரு'த்திருத்பந்நா மநஸஃ ஸ்திதிநிபந்தநீ
அல்லது, மனதில் ஒரு பொருளை பற்றிய எண்ணம் எழும்பி நிலைபெறுவதாலும்.
விஶோகா வா ஜ்யோதிஷ்மதீ
அல்லது, துயரமில்லாத ஒளிவீசும் மனதினாலும்.
வீதராகவிஷயம் வா சித்தம்
பிரேமவிலகலும் வெறியில்லாததும் — பிடிப்பு‑வெறுப்பால் வண்ணமூட்டப்படாத மனம் — இதையே இங்கு குறிக்கின்றனர்.
ஸ்வப்நநித்ராஜ்ஞாநாலம்பநம் வா
அல்லது, கனவு அல்லது உறக்கத்தில் தோன்றும் அறிவில் மனம் தங்கலாம்.
யதாபிமதத்யாநாத்வா
அல்லது, தனக்குப் பொருத்தமானதைத் தியானிப்பதாலும் முடியும்.
பரமாணுபரமமஹத்த்வாந்தோऽஸ்ய வஶீகாரஃ
அதன் ஆட்சி மிகச் சிறிய அணுவிலிருந்து மிகப்பெரிய அளவிற்கு வரை பரவுகிறது.
க்ஷீணவ்ரு'த்தேர், அபிஜாதஸ்யேவ மணேர், க்ரஹீத்ரு'க்ரஹணக்ராஹ்யேஷுதத்ஸ்தததஞ்ஜநதாஸமாபத்திஃ
மனதின் அலைகள் குறைந்தபோது, அது குற்றமற்ற மணிக்கல்லைப் போல, பார்வையாளர், பார்வை, பொருள் ஆகியவற்றின் நிறத்தை எடுத்துக்கொள்கிறது—இதுவே முழுமையான தியானம்.
தத்ர ஶப்தார்தஜ்ஞாநவிகல்பைஃ ஸம்கீர்ணா ஸவிதர்கா ஸமாபத்திஃ
அந்த நிலையில், வார்த்தை, பொருள், அறிவு ஆகிய எண்ணங்களுடன் கலந்துள்ள தியானம், காரணத்துடன் கூடிய தியானம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஸ்ம்ரு'திபரிஶுத்தௌ ஸ்வரூபஶூந்யேவார்தமாத்ரநிர்பாஸா நிர்விதர்கா
நினைவுகள் தூய்மையடைந்தபோது, மனம் தன்மையற்றதாகத் தோன்றி, பொருள் மட்டும் வெளிப்படுகிறது—இதுவே காரணமில்லாத தியானம்.
ஏதயைவ ஸவிசாரா நிர்விசாரா ச ஸூக்ஷ்மவிஷயா வ்யாக்யாதா
இதே முறையில், நுண்மையான பொருள்களைப் பற்றிய காரணத்துடன் மற்றும் காரணமில்லாத தியானமும் விளக்கப்படுகிறது.
ஸூக்ஷ்மவிஷயத்வம் சாலிங்கபர்யவஸாநம்
நுண்மையான பொருளின் எல்லை, அடையாளமற்ற நிலையில் முடிகிறது.
தா ஏவ ஸபீஜஃ ஸமாதிஃ
இவை எல்லாம் விதையுள்ள சமாதி ஆகும்.
நிர்விசாரவைஶாரத்யேऽத்யாத்மப்ரஸாதஃ
காரணமில்லாத தியானத்தில் நிபுணத்துவம் வந்தால், உள்ளார்ந்த மனம் தெளிவாகிறது.
ர்தம்பரா தத்ர ப்ரஜ்ஞா
அங்கே பிரஜ்ஞா கட்டுப்பாட்டில் நிரம்பியது; சுயவலையால் நிரம்பியது என்று பிரஜ்ஞாவை கூறுகின்றனர்.
ஶ்ருதாநுமாநப்ரஜ்ஞாப்யாம் அந்யவிஷயா விஶேஷார்தத்வாத்
அந்த அறிவு, கேள்வி அல்லது ஊகத்தால் பெறப்படும் அறிவை விட வேறு, ஏனெனில் அது தனிப்பட்ட பொருளை நோக்கி உள்ளது.
தஜ்ஜஃ ஸம்ஸ்காரோऽந்யஸம்ஸ்காரப்ரதிபந்தீ
அந்த தியானத்தில் தோன்றும் பழக்கம், பிற பழக்கங்களைத் தடுக்கிறது.
தஸ்யாபி நிரோதே ஸர்வநிரோதாந்நிர்பீஜஃ ஸமாதிஃ
அதுவும் நிறுத்தப்பட்டால், அனைத்தும் நிறுத்தப்பட்டபோது விதையில்லாத சமாதி ஏற்படுகிறது.